کاهش عدم تقارن اطلاعاتی را با استفاده از دادههای مربوط به 121 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1381 تا 1383 مورد بررسی قرار دادند. نتایج حاصل از پژوهش آنان نشان داد که عدم تقارن اطلاعاتی در بورس اوراق بهادار تهران بین سرمایهگذاران وجود داشته و این امر در دورههای قبل از اعلان سود به مراتب بیشتر از دورههای پس از اعلان سود است. همچنین، مشخص شد که عدم تقارن اطلاعاتی با حجم مبادلات و قیمت سهام مرتبط بوده است؛ به طوری که در دوره قبل از اعلان سود حجم مبادلات افزایش یافته و قیمت سهام شرکتها نیز دچار نوسان شدند.
کرمی و همکاران (1385) در پژوهشی به بررسی رابطه بین کیفیت سود و افزایش سرمایه از محل مطالبات سهامداران در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. نتایج پژوهش آنان نشان داد که هیچ رابطه معناداری بین کیفیت سود و افزایش سرمایه از محل مطالبات سهامداران وجود ندارد.
احمدپور و احمدی (1387) در پژوهش خود از ویژگیهای کیفی اطلاعات مالی برای ارزیابی کیفیت سود استفاده کردند و به این نتیجه دست یافتند که ضریب واکنش سود و همچنین قدرت توضیحی R^2 رگرسیون قیمت- سود، در پرتفوی شرکتهای با کیفیت سود بالا نسبت به شرکتهای با کیفیت سود پایین به طور معناداری بیشتر است.
سجادی و همکاران (1388) به بررسی ارتباط بین پنج ویژگی غیرمالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از اطلاعات مربوط به 40 شرکت در طی سال های 1385-1386 پرداختند. نتایج پژوهش آنان نشان داد که اندازه شرکت، عمر شرکت و نوع صنعت رابطه مثبت معنادار و ساختار مالکیت رابطه منفی با کیفیت گزارشگری مالی دارد اما رابطه نوع موسسه حسابرسی با کیفیت گزارشگری مالی از لحاظ آماری معنادار نبود.
عربمازاریزدی و طالبیان (1388) در پژوهشی به بررسی کیفیت گزاررشگری مالی، خطر اطلاعاتی و هزینه سرمایه با استفاده از دادههای 97 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سالهای 1380 الی 1384 پرداختند. نتایج پژوهش آنان بیانگر آن است که هزینه سرمایه (هزینه بدهی و هزینه حقوق صاحبان سهام) شرکتهای با کیفیت اقلام تعهدی بالا، بیشتر است. همچنین، بر اساس یافتههای این پژوهش تأثیر کیفیت اقلام تعهدی اختیاری بر هزینه سرمایه بیشتر از تأثیر کیفیت اقلام تعهدی غیراختیاری بر هزینه سرمایه شرکتها است.
مجتهدزاده و احمدی (1388) در پژوهشی به بررسی تأثیر کیفیت اطلاعات حسابداری بر تصمیمگیریهای مدیران با استفاده از دادههای مربوط به 63 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سالهای 1379 الی 1383 پرداختند. نتایج پژوهش آنان نشان داد که با افزایش کیفیت سود، حساسیت مخارج سرمایهای آینده به سود حسابداری جاری افزایش مییابد و افزایش این حساسیت به بخش تعهدی سود بیشتر از بخش نقدی است.
اعتمادی و همکاران (1388) در پژوهش خود به بررسی تأثیر فرهنگ سازمانی، تمرکز مالکیت و ساختار مالکیت بر کیفیت اطلاعات مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. نتایج پژوهش آنان با استفاده از دادههای مربوط به 105 شرکت در بازه زمانی 1377 تا 1386 نشان داد که سه عامل فرهنگ سازمانی، تمرکز مالکیت و ساختار مالکیت بر کیفیت اطلاعات مالی (شامل مربوط بودن و قابلیت اتکای اطلاعات) شرکتها اثر گذار است.
ثقفی و عربمازار یزدی (1389) به بررسی کیفیت گزارشگری مالی و ناکارایی سرمایهگذاری با استفاده از دادههای 152 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سالهای 1379 تا 1387 پرداختند. نتایج پژوهش آنان حاکی از این است که بین کیفیت گزارشگری مالی و ناکارایی سرمایهگذاری هیچ گونه همبستگی معناداری وجود ندارد.
ستایش و همکاران (1389) به بررسی تأثیر کیفیت افشا بر نقدشوندگی و هزینه سرمایه سهام عادی جاری و آینده شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. یافتههای بررسی 105 شرکت در بازه زمانی 1383 تا 1387 بیانگر آن است که بین اندازه شرکت و نقدشوندگی جاری و آینده آن رابطه مثبت معناداری وجود دارد اما رابطه معناداری بین کیفیت افشا و نقدشوندگی جاری و آینده شرکت وجود ندارد. افزون بر این، نتایج پژوهش آنان نشان داد که بین کیفیت افشا و هزینه سرمایه سهام عادی جاری و آینده شرکت رابطه منفی معناداری وجود دارد.
نمازی و محمدی (1389) با بررسی کیفیت سود و بازده شرکتهای خانوادگی و غیر خانوادگی به این نتیجه رسیدند که کیفیت سود مبتنی بر نسبت وجه نقد عملیاتی به سود خالص و همچنین نسبت انحراف معیار سود عملیاتی به انحراف معیار وجه نقد عملیاتی در شرکتهای خانوادگی و شرکتهای غیر خانوادگی تفاوت معنیداری وجود ندارد. اما در شرکتهای خانوادگی، بین درصد مالکیت نهادی با کیفیت سود رابطه مثبت معناداری وجود دارد.
مهرانی و همکاران (1389) در پژوهش خود به بررسی رابطه بین سرمایهگذاران نهادی و کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از دادههای مربوط به 51 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1376 تا 1386 پرداختند. نتایج پژوهش آنان بیانگر روابط متناقضی بین سرمایهگذاری نهادی و کیفیت سود بود. بدان معنا که از بعد ارزش پیشبینی کنندگی سود، سرمایهگذاران نهادی (تمرکز سرمایهگذاران نهادی) با کیفیت سود، رابطه منفی (مثبت) دارد. این در حالی است که سرمایهگذاران نهادی با وقفه گزارشگری رابطه منفی دارد.
مهدوی و رضایی (1392) به بررسی نقش کیفیت گزارشگری مالی بر سیاست تقسیم سود شرک
ت
های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از دادههای مربوط به 64 شرکت در بازه زمانی 1382 تا 1388 پرداختند. نتایج پژوهش آنان نشان داد که بین بخش اختیاری کیفیت اقلام تعهدی با پرداخت سود سهام رابطه مستقیم معناداری وجود دارد اما بین بخش غیراختیاری کیفیت اقلام تعهدی با پرداخت سود سهام رابطه معناداری وجود ندارد.
در یکی دیگر از پژوهشهای صورت پذیرفته در زمینه کیفیت ارائه اطلاعات مالی محمودآبادی و همکاران (1392) به بررسی اثرات سرمایه فکری در بهبود کیفیت گزارشگری مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. نتایج پژوهش آنان با استفاده از دادههای مربوط به 76 شرکت در بازه زمانی 1382 تا 1388 نشان داد که بین ضریب کارایی سرمایه ساختاری و ضریب کارایی سرمایه انسانی با کیفیت گزارشگری مالی رابطه مستقیم معناداری وجود دارد اما رابطه بین ضریب کارایی سرمایه فیزیکی و کیفیت گزارشگری مالی از لحاظ آماری معنادار نمیباشد.
مهرانی و همکاران (1393) در پژوهشی به بررسی رابطه ساز و کارهای راهبری شرکتی و کیفیت گزارشگری مالی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. نتایج پژوهش با استفاده از دادههای مربوط به 100 شرکت نشان داد که بین کیفیت گزارشگری مالی و راهبری شرکتی رابطه معناداری وجود دارد.

2-3-1-3- تأمین مالی، سرمایهگذاری و کیفیت گزارشگری مالی
با توجه به مطالب ذکر شده و نتایج جستجوها ملاحظه میشود که پژوهشهای تجربی بسیار اندکی در رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی، تأمین مالی و سرمایهگذاری با در نظر گرفتن ارزش وثیقه شرکتها در خارج از کشور انجام شده است و این در حالی است که در داخل با توجه به جستجوهای انجام شده، تاکنون پژوهشی که بیانگر بررسی روابط بین کیفیت گزارشگری مالی، تأمین مالی، سرمایهگذاری و ارزش وثیقه شرکتها باشد در ادبیات حسابداری مشاهده نگردیده است؛ بنابراین، پژوهش حاضر سعی بر آن دارد تا این موضوع را در بورس اوراق بهادار تهران، مورد بررسی قرار دهد.

2-4- خلاصه فصل
این فصل به بررسی چارچوب نظری استفاده شده در ادبیات حسابداری در خصوص تجزیه و تحلیل روابط بین کیفیت گزارشگری مالی، تأمین مالی، سرمایهگذاری و ارزش وثیقه شرکتها پرداخته است. در این راستا، فصل حاضر به تفصیل، به بررسی مفاهیم نظری استفاده شده در پژوهش شامل مفاهیم سرمایهگذاری و تأمین مالی و موارد مرتبط با آن پرداخته است. در ادامه مباحث و ادبیات نظری مربوط به کیفیت گزارشگری مالی، ارائه شده است. در نهایت، رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی شرکتها، ارزش وثیقه و تصمیمهای تأمین مالی و سرمایهگذاری آنها مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان نیز پیشینهای از پژوهش‌های انجام شده در داخل و خارج از کشور در زمینه کیفیت گزارشگری مالی، تأمین مالی و سرمایهگذاری و رابطه بین آنها ارائه شده است.
در فصل بعد به تشریح فرضیه‌های پژوهش و تعریف متغیرهای مورد استفاده شامل متغیرهای مستقل، وابسته، تعدیلکننده و کنترلی، و همچنین، روش‌های گردآوری داده‌ها پرداخته می‌شود. در ادامه، روش‌ها و مدلهای مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها ارائه شده است.

فصل سوم: روش اجرای پژوهش

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *