یکدیگر متصل می کنند ابزار ممتاز قدرت هستند بنابراین قدرتمندان کسانی هستند که کنترل کلیدها را در دست دارند.(castells,2010)
(…از آنجاکه اطلاعات و ارتباطات عمدتا از طریق سیستم رسانه ای پراکنده ولی فراگیر به گردش در می آیند،بازی سیاسی به نحو فزایند ه ای در فضای رسانه ها انجام می شود.رهبری در اشخاصی تمرکز یافته است و انگاره سازی به منزله ی قدرت سازی است.این بدان معنا نیست که کل سیاست را می تون به تاثیرات رسانه ای فروکاست یا آن که نتایج سیاسی بر ارزش ها و منافع تاثیری ندارد.ولی بازیگران سیاسی هر که باشند و جهت گیریشان هر چه باشد در بازی قدرتی حضور دارند که از طریق و توسط رسانه ها انجام می شوداین بازی قدرت در کل سیستم رسانه ای که هر روز از تنوع بیشتری برخوردار می شود و شبکه های ارتباط کامپیوتری را نیز در بر می گیرد ،جریان دارد. این حقیقت که سیاست باید در چارچوب زبان رسانه های الکترونیکی قرار گیرد پیامدهای شگرفی برای ویژگی ها ،سازمان و اهداف فرایند های سیاسی،بازیگران سیاسی و نهادهای سیاسی دارد . در نهایت قدرت هایی که در شبکه های رسانه ای حضور دارند،نسبت به قدرت جریان هایی که در ساختار و زبان این رسانه هانهفته است جایگاه ثانوی دارند .در سطحی عمیق تر،بنیان های مادی جامعه،یعنی مکان و زمان در حال دگرگونی است و پیرامون فضای جریان ها و زمان بی زمان سازمان می یابد.
کارکردهای مسلط در شبکه هایی سازمان می یابند که به فضای جریان هایی که آنها را در سر تا سر جهان با یکدیگر پیوند می دهد تعلق دارد….).( کاستلز،544:1380)
مکان تجلی جامعه است ،از آنجا که جوامع ما دستخوش دگرگونی ه
6. فقدان مرکزیت خاص (چند مرکزی بودن_ هر کاربر می تواند به نشر دوباره اطلاعات بپردازد)
7. دشوار بودن کنترل آن توسط دولت(سلطانی فر،1390)
وب که شبکه های مجازی بر بستر آن قرار دارد موجب در نوردیدن مرزهای ملی، هویت ها و ارزش ها شده است و قدرت دولت ها را کم اثر ساخته و ارتباطات انسانی را گسترش داده است و گروه های مختلف انسانی را در جوامع مختلف در ارتباط با یکدیگر قرار داده است رابطه در فضای سایبر در موقعیت خصوصی صورت می گیرد و از این جهت نوعی گمنامی و ناشناسی را برای فرد فراهم می آورد. فضاهای مجازی در معرفی جنبش های اجتماعی گوناگون در مقابل دولت های ملی نقش مهمی را ایفا می کنند و به کمک فضاهای مجازی دیگر مخاطب منفعل نیست که فقط نظاره گر صرف محتوای برنامه های رسانه ای باشد بلکه قدرتی کسب کرده تا به سرعت به محتوای موجود باز خورد نشان دهد و در نحوه تولید محتوا تاثیر گذار باشد و حتی خود به تولید محتوا بپردازد به واسطه امکانات گروه ها و جنبش هایی که سابقاً قادر به بازنمایی خود و مشارکت در تولید محتوا در رسانه نبودند و توسط قدرت موجود به حاشیه رانده شده بودن تا حدی توانسته اند صدا و حضور خود را قابل شنیدن کنند همین مسئله را در یک سال اخیر در تحولات خاورمیانه عربی شاهدیم که گروه هایی همچون اخوان المسلمین در مصر، النهضه در تونس، گروه هایی چون جوانان جویای کار در این منطقه، که سال ها به حاشیه رانده می شدند از طریق همین فضا صدای خود را قابل شنیدن کردند .
در واقع از فضاهای مجازی به عنوان ابزاری برای نشر و گسترش فعالیت فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود استفاده کنند و از این طریق توانستند خود را متجلی سازند و بسیاری از سیاست های حاکمان را به چالش و در برخی از کشورهای خاورمیانه عربی حاکمان را سرنگون نمایند.(سلطانی فر،1390)
میتراوواتس در بررسی خود در رابطه با اینترنت و حضور (“صدا”) گروهای اجتماعی “نظریه صدا” را مطرح می کند که بر این واقعیت تاکید می کند که گروهای خاموش جامعه در واقع وسیله ای ندارند تا صدای خود را به خارج از گروه برسانند اینترنت امروز توانسته این امکان را برای تمانی افراد فراهم سازد تا صدایی داشته باشند (rasaneh.ir)
افزایش مشارکت مدنی در نظرگاه‌های سیاسی آنلاین، وبلاگ‌ها و فضاهای عمومی آنلاین همانند فیس بوک، توییتر، یوتیوب، حاکی از شکل‌گیری اشکال جایگزین فعالیت سیاسی است. برخلاف اشکال سنتی فعالیت سیاسی از قبیل مشارکت در امور اجتماعی محلی، همکاری با سازمان‌های محلی و ملی، فعالیت‌های داوطلبانه و رأیدهی، این اشکال جدیدتر فعالیت مدنی به جمعی از افراد دارای حق رأی اشاره میکند که در پی شیوه‌های نوآورانه و نوین برآورده کردن الزامات مدنی است. بنابراین، فناوری‌های اطلاعاتی ارتباطی به منزله ابزاری قلمداد می‌شوند که راه‌اندازی مجدد فعالیت مدنی از طریق آنها امکان‌پذیر است Rasaneh.org))
به‌ویژه، وبلاگ‌ها، وی‌لاگ‌ها (بلاگ‌های ویدئویی) و درگاه‌های مشابه ارائه محتوا، به شهروندان عادی امکان می‌دهند تا به طور مستقیم، که پیش‌تر در دموکراسی‌های نمایندگی میسر نبوده است، در حوزه عمومی مشارکت کنند. بی‌اعتمادی فزاینده به اشکال متداول مشارکت سیاسی همراه با کاربردهای نوآورانه از فناوری‌هایی که دائماً در حال پیشرفت هستند، نشان می‌دهد که مدل‌های جدیدی از شهروندی یا فعالیت مدنی در حال ظهور است. این مدل‌های جدید، نمایانگر نوعی از دموکراسی مبتنی بر نمایندگی هستند که با فرصت‌های ارتباطی مستقیم ادغام شده‌اند و نوعی جهش یا انحراف از مدل سنتی نمایندگی دموکراتیک را به تصویر می‌کشند. (Zizi Papacharissi , 2009)
دانشوران از اصطلاحات مختلفی برای اشاره به این دگرگونی‌ها استفاده می‌کنند که از شهروند دیده‌بان شادسون (1998) گرفته تا پلورالیسم تسهیل شده بیمر (1998) یا مدلی از بازنمایی مستقیم که اخیراً کلمن (2005) آنرا پیشنهاد کرده است، در بر می‌گیرد. ویژگی مشترک تمامی این مدل‌ها این است که به شهروندان معمولی امکان دهیم تا از طریق شبکه های مجازی به طور بالقوه به یک “دروازه‌بان” یا “ناظر” تبدیل شوند و سرمایه اجتماعی را که پیشتر در اختیار رسانه‌های جریان غالب بود، به خود تخصیص دهند(Zizi Papacharissi , 2009).

گفتار سوم:انقلاب ها در عصر جهانی شدن
به نظر جان فوران که از جمله جامعه شناسان تحلیل گر در حوه ی خاورمیانه و امریکای لاتین
است:انقلاب تاریخ طولانی را پشت سر گذاشته است اما به نظر نمی رسد که در مناطقی مانند ساحل غربی رود اردن و غزه ،مکزیک،الجزایر یا پرو به پایان رسیده باشد شاید هم انقلاب در بسیاری مناطق دیگر همچون مصر ،زئیر پشت دروازه هایشان باشد شاید گفتمان انقلاب در حال تغییر است ،ممکن، خاستگاه ها و کانون های بین المللی در حال جا به جایی باشد ،شاید کنشگران و فعالان انقلاب در حال عوض شدن هستند.در هر حال انقلاب تا پایان تاریخ با ما خواهد بود .چیزی که هست -به فرض فوکویاما -از نظر پنهان است.انقلاب ها را اغلب با توجه به مجموعه ی وسایل و هدف های آنها ،واستحاله های اجتماعی و سیاسی چشمگیری که در ضمن و در پی بسیج نیروهای توده ای روی می دهد ،تعریف می کنند.(فوران،1382)
انگاره ی انقلاب دو فرایند را با هم در می آمیزد که با هم موازی هستند و فقط گاهی اوقات با هم کنش متقابل دار ند :یکی ستیز نخبگان و دیگری حرکتهای گاه به گاه توده ی مردم است.بسیج توده ای اغلب هنگامی روی می دهد که بین نخبگان ستیزه ی شدید وجود دارد .کنش توده ای فقط هنگامی پیامدهای ساختاری دارد که غیر نخبگان بتوانند بر جریان ستیزه ی نخبگان اثر بگذارند وگرنه پیامد ساختاری آن قابل پیش بینی نیست. تاثیرهای ساختاری بلند مدت کنش انقلابی توده ای را می توان با مقایسه ی مبانی سازمانی قدرت نخبگان در قبل و بعد از انقلاب و شکل های سلطه ی سیاسی و بهره کشی اقتصادی نخبگان از غیر نخبگان ارزیابی کرد .(فوران،1382)
ستیز نخبگان ،غیر نخبگان را به قیام تشویق می کند و بر نتایج ساختاری کنش انقلابی توده ای تاثیر قطعی دارد .غیر نخبگان هم مانند نخگان نمی خواهند تیشه به ریشه ی خود بزنند وبه دنبال آنندکه از چند و چون ساختارها و ستیزه های اجتماعی آگاه شوند تا بدانند کی و کجا بسیج آنها اثر بخش است.آنها هم مانند نخبگان ،ممکن است در بازخوانی ساختار اجتماعی دچار اشتباه شوند و در شرایط غیر معمول محلی گشایش های چشمگیری را ببینند.
هر انقلاب در دراز مدت بر حسب این نکته متبلور می شود که نخبگان و غیر نخبگان تا چه اندازه در ناتوان کردن ویا در دستیابی به سازو کارهای شبه دولتی در سلطه و قبضه کردن کنترل از نخبگان شکست خورده،موفق می شوند.(کوهن،1388)
در بررسی انقلاب های جهان سوم و خاورمیانه با یکسری مولفه های اصلی مواجه می شویم که بیشترین تاثیر را در تبیین انقلاب های این منطقه دارند که شامل :
1-توسعه وابسته که منظور از آن فرایندی است که به صورت رشد در درون محدودیت ها مشخص می شود
2-حکومت سرکوبگر ،انحصارگراومتکی به شخص که اغلب با توسعه ی وابسته همراه است،سرکوب نیروهای طبقه ی پایین وکنار زدن طبقه ی متوسط بالنده و نخبگان اقتصادی را در مشارکت در امور سیاسی در پیش می گیرد.
3-شکل گیری / تبلور فرهنگ های سیاسی مقاومت
4-بحران انقلابی همراه با رکود اقتصادی
5-ارتباط باز با نظام جهانی یعنی امکان نفوذ خارجی. (فوران ،1382)
انقلاب اطلاعات نقش های مختلفی که بازیگران در عرصه روابط بین الملل ایفا می کنند را متحول کرده است.انقلاب اطلاعات نقش و عملکرد دولت ها و سیاستگذاران آنها را به چهار شیوه ی عمده تغییر داده است.
نخست اینکه :حکومت ها به اطلاعات بیشتری دسترسی دارند و در واقع حکومت ها اطلاعات بسیار زیادی در اختیار دارند . فلج ناشی از فزونی اطلاعات خطری واقعی است و حکومت ها وسیاست گذاران باید میان اطلاعاتی که اهمییت دارد و آنچه که چنین نیست تمیز قائل شوند.
این مشکل ،مسئله جدیدی نیست .به گونه ای که مقامات امریکایی پیش از وقوع حادثه پیام هایی را شنود کرده بودند که درباره طرح ژاپن برای حمله به بندر پرل هاربر بود.
دوم:شبکه های جهانی به این معناست که فرایند تصمیم گیری می تواند متمرکز یا غیر متمرکز باشد. حکومت ها معمولا دارای فرایند تصمیم گیری متمرکز هستند که سبب کاهش اهمییت سفرا و سفارتخانه ها می شود .سفارتخانه ها اطلاعات را گرد آوری و به پایتخت های کشور متبوع خود ارسال می کنندو در عین حال بیشتر مشغول ایفای وظایف نمایندگی هستند .رهبران سیاسی گاهی وسوسه می شوند در امور جزئی دخالت کنند یا در مذاکرات اقتصادی در اقصی نقاط جهان شرکت کنند .البته دلیل چنین امری این نیست که آنها بر اساس اصول و منطق باید چنین کنند بلکه دلیل اصلی این است که آنها می توانند ،اما در شرکت ها فرایند تصمیم گیری،به جزئ در موارد بسیار مهم ،غیر متمرکز است.(کاستلز،1384)
سوم:شبکه های جهانی انحصار حکومت ها بر اطلاعات را از بین می برند .شرکت ها،روزنامه گار ان و سازمان های غیر دولتی در بیشتر موارد از دولت ها اطلاعات بیشتر و به هنگام تری دارند.سیاستگذاران همانند دیگران برای کسب اطلاعات و تحلیل ها به شبکه بی بی سی و سی ان ان اتکا می کنند.
چهارم:شبکه های جهانی منجر به ایجاد شفافیت برای همه می شوند و بنابراین سبب می شوند مسئله مقابله با موضوعات جهانی مانند گرم شدن هوای زمین برجسته شده و مورد تاکید قرار گیرد و به این وسیله کشورها نتوانند به صورت یکجانبه درباره مشکلاتی که جهانی هستند تصمیم گیری کنند.(کاستلز،1384)
یکی از پیامدهای شکل گیری شبکه های جهانی ،پیدایش سازمان های غیر دولتی به عنوان بازیگران قدرتمند است.نخستین بهره گیری از شبکه های جهانی سازمان دهی عظیم خبری،مانند بی بی سی و سی ان ان بودند که برای مخابره تحولات جهانی و تاثیر گذاری بر آنها از این شبکه ها استفاده می کردند.
از آن مهمتر ،جهانی شدن ،گسترش سازمان های غیر دولتی را در سراسر جهان سرعت بخشید . شبکه های جهانی سازمان های غیر

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مقاله درمورد یشرفت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، آموزش و پرورش
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید