اجتماعی بر تحولات مصر مؤثر بوده است. anjoman.mcstudies.ir))

گفتار دوم:اینترنت و تلفن همراه در مصر
همانطور که در جدول2 ملاحظه می کنید در یک دهه اخیر تعداد کاربران اینترنت در کشور مصر کشور از 0.7% درصد در سال 2000 یعنی در حدود 450000 هزار کاربر به 27.1% درصد در سال 2011 رسیده است یعنی این کشور یک رشد تقریباً %26.4 در صدی را در یک دهه اخیر تجربه داشته است. که از این تعداد 21,691,776 کاربر اینترنت، تعداد 9,391,580 نفر کاربر شبکه اجتماعی فیس بوک بوده است این تعداد به این معنی هست که تقریباً نیمی از کاربران اینترنت در مصر عضو شبکه اجتماعی فیس بوک می باشند و تقریباً بیش از یک هشتم جمعیت مصر عضو شبکه اجتماعی فیس بوک می باشند یعنی از هر هشت نفر مصری یک نفر عضو شبکه اجتماعی فیس بوک می باشد. و تقریبا یک چهارم جمعیت از جمعیت 82,079,636 مصر کاربر اینترنت می باشد یعنی از هر چهار مصری یک نفر به اینترنت دسترسی دارند. (حال اگر فرض را بر این بگیریم که هر خانواده به صورت میانگین 4 نفر می باشد که یک استاندارد جهانی می باشد تقریبا یک نفر در هر خانواده مصری به طور نسبی کاربر اینترنت بر شمرده می شود.)
جدول شماره 2:
نمودار رشد کاربران اینترنت در مصر
منبع :
http://www.indexmundi.com/g/g.aspx?v=118&c=eg&l=en
جدول شماره 2.2
نمودار تعداد کاربران اینترنت در مصر

سال
کاربران اینترنت درکشور مصر
جمعیت از وب گاه
http://www.indexmundi.com
درصد کاربران
منبع استفاده شده
2000
450,000
68,359,980
0.7%
ITU
2006
5,100,000
78,887,010
7.0%
ITU
2008
10,532,400
81,713,520
12.9 %
ITU
2009
16,636,000
83,082,870
21.1%
ITU
2010
21,518,178
81,121,077
%26.74
ITU
2011
21,691,776
82,079,636
27.1%
ITU

منبع:
http://www.internetworldstats.com/af/tn.htm
http://www.socialbakers.com/facebook-statistics/

همچنین کشور مصر نیز با جمعیت حدود 70 میلیون نفر و تعداد 4,410,000 تلفن همراه در سال 2002 در سال 2011 رشد 81.3 را تجربه می نماید به طوری که اکنون با جمعیت 83 میلیونی دارای تعداد 76,86,000 تلفن همراه می باشد حال اگر از تعداد تلفن همراه اشاره شده فقط نیمی از آنها در جنبش های عربی استفاده شده باشند به جهت انتقال اطلاعات، ارسال پیام اعتراضات و یا تصویر برداری از اعتراضات، مشاهده می شود که چه شبکه بزرگی از مردم در مصربودند که در قلب رویدادها بودند، و تلفن های همراهی که حاضر و مهیا بود، منجر به آن شد که به توییت کردن زنده رویدادها بپردازند در این وضعیت مزیت های روزنامه نگاری شهروندی نمایان می شود چرا که مصریها کشور خود را بهتر از MSNBC و CNN و یا حتی الجزیره می شناسند.
قطع کردن این سرویس چنان که شاهد بودیم دولت حسنی مبارک دست به این اقدام زد و مدت 6 روز این شبکه را قطع نمود ولی همین قطع ارتباط سبب شد مردمی که اطلاع زیادی از این حوادث نداشتند به خیابانها آمده و علت را جویا شوند گاهی این اعمال دولت ها به ضرر آنها تمام می شود که نمونه آن را در مصر شاهد بودیم. در واقع این ابزار ارتباطی سبب
شد که هر شهروند خود به یک خبرنگار تبدیل شود با وسیله کوچکی که در دست دارد فیلم بگیرد و آن را از طریق همان تلفن بر بستر شبکه های اجتماعی ارسال نماید.
تلفن همراه یک ابزر مهم برای معترضان به منظور آگاه ساختن جهان از وقایع در خصوص اعتراضات،ماهیت پلیس،واکنش های نظامی و غیر نظامی محسوب می شد.تلفن های همراه به معترضان برای ارتباط با سایرین و گسترش پیام هایشان کمک می نمود.(comninos,2011)
گفتار سوم: شبکه ها و سایت های خبری در مصر
در جریان قیام مردمی در کشورهای شمال آفریقا، بسیاری از ناظران رسانه ‌ای معتقد بودند که “الجزیره” به “صدای اعتراض بهار عربی” تبدیل شده است. گزارش ‌هایی که این شبکه‌ تلویزیونی از حرکت‌های اعتراضی در تونس و مصر تهیه می‌کرد، با سرعت در سراسر جهان پخش می‌شدند و نیروی تازه‌ ای به معترضان برای ادامه‌ اعتراض خود می‌بخشیدند
یکی از خبرنگاران الجزیره در اولین روزهای درگیری جان باخت و باعث شد که نیروهای مبارز از آن حمایت کنند و تبدیل به کانال تلویزیونی درگیر در کنار مبارزین شد که خود در جنگ شرکت می کند. عملکرد حرفه‌ای الجزیره به ویژه تمرکز ویژه‌ای که این شبکه بر تونس، مصر، سودان، فلسطین،‌ پاکستان ، افغانستان و .. داشته است، به خوبی یاد‌آور این گفته حسنی مبارک رئیس جمهور مصر است که “الجزیره جعبه کبریتی است که دنیای عرب را به آتش کشیده است” و شاید به گزافه نبوده که “لاملوم”، استاد علوم سیاسی دانشگاه پاریس، نام کتاب پرارج خود را “الجزیره آینه نافرمانی و ابهام در دنیای عرب” گذارده است. historicalstudies.parsiblog) )
مصر یک نمونه مثال زدنی است. وبلاگ نویس ها ی این کشور و حضور آنها در صحنه رسانه ای باعث شد آنها به مرکز ثقل زندگی سیاسی کشور تبدیل شوند و به عنوان واسط اطلاع رسانی میان بخش های مختلف جامعه برای گسترش امواج اعتراضات عمل کنند. این وبلاگ ها عملا به رسانه های جمعی تاثیر گذار در صحنه عمومی زندگی مصر تبدیل شدند. آنها به جز انتشار اخبار، به بسیج معترضان، و یک شکل سازی مطالبات آنها اقدام و نقشی تعیین کننده در گسترش امواج انقلابی در کشورهای عربی ایفا کردند. این واقعیت جدید تعریف تازه ای نیز از روزنامه نگاری و خبرنگاری در حوزه عربی ارائه داد که مشخصه اصلی آن آزادتر بودن و متعهدتر بودن آن است. افرادی مانند سلیم امومو در تونس و وائل غانم در مصر که وبلاگ نویس بوده اند در اثر این تعامل شبکه های تلویزیونی و اینترنت به صحنه نخست روزنامه نگاری متعهد عربی آمدند. این سبک اطلاع رسانی جدید در جهان عرب، به تولید کننده مفاهیم و اخبار با استفاده سیاسی از فنآوری های نو تبدیل شد. استفاده از شبکه های اجتماعی در اینترنت و ترکیب آن با شبکه های تلویزیونی ماهواره ای نوعی فعالیت سایبری و خبرنگاری شهروندی را شکل داد که هدف آن استفاده از فناوری های اطلاعاتی پیشرفته برای دفاع از اهداف و مطالبات سیاسی است. واقعیت این است که خارج از فضای مجازی چنین اقدامی در کشورهای بهار عربی غیر ممکن می نمود. کارزار تبلیغی عسکر کاذبون به معنای ارتش دروغگو)، که در مصر در تابستان 2011 بر روی اینترنت راه اندازی شد، یک نمونه مثال زدنی است. در این کارزار شماری از افراد داوطلب سرتاسر کشور با جمع آوری عکس و فیلم و شهادت های افراد، از خشونت ها و جرایم نظامیان پرده بر می دارند. در محلات پرجمعیت و فقیر در مصر، که در آنها افراد به اطلاعات دسترسی اندکی دارند، فعالان این کارزار به پخش فیلم می پردازند و برخی از تصاویر نیز در رسانه های تصویری منتشر می شودیا در رسانه های مکتوب به نقد گذاشته می شود((mardomsalari.com
تحقیقات آمریکایی درباره ی میزان تاثیر گذاری فضای رسانه ای جدید عربی بر تحولات این منطقه در پایان تابستان 2011، در چارچوب طرحی تحت عنوان “فناوری اطلاعات و اسلام سیاسی” که توسط گروهی از محققان دانشگاه واشنگتن انجام شد به مطالعه بر روی سه میلیون پیام کوتاه توییتی) پیام هایی که روی توییتر نوشته شدند)،تصاویر ارسالی بر روی یوتیوب و نوشته های وبلاگ های دیگر پرداختند تا از میزان تاثیر گذاری اینترنت و رسانه های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک بر بهار عربی با خبر شوند. سوال این محققان این بود که آیا این شبکه ها را می توان بخشی از عناصر انقلابی تلقی کرد. این تحقیق نشان داد که در کشورهای تونس و مصر، مبادلات این گونه پیام ها بر روی اینترنت اغلب قبل از شروع تجمعات و اعتراضات خیابانی به اوج رسیده است. این رسانه ها همچنین به مردم اجازه دادند تصاویر و فیلم هایشان را همزمان با تظاهرات با هم مبادله کنند. بر اساس تحقیق آمریکایی ها این نوع انتشار اطلاعات و مبادله آنها اجازه داد تا کشورهای همسایه نیز از آن برای گسترش موج انقلابی در سرتاسر منطقه بهره بگیرند. طی هفته قبل از خروج حسنی مبارک از قدرت در مصر، تعداد توییت های با مضمون تغییر سیاسی در مصر ده برابر قبل شده بود. از سوی دیگر در این هفته بیش از پنج و نیم میلیون نفر تصاویر تظاهرات را در یوتیوب دیده بودند. همچنین حجم مطالب ارسالی به شبکه های فیسبوک یا در وبلاگ های سیاسی دیگر از سوی مخالفان سیاسی افزایش بی سابقه ای داشته است. این آمار و ارقام از توانایی رسانه های اجتماعی در ایجاد شبکه های ارتباطی با هدف تسهیل تجمعات واقعی و نه مجازی حکایت دارد و اینکه این شبکه ها می توانند افراد را با عقاید و دیدگاه های مختلف و از اقشار گوناگون کنار هم قرار دهند و آنها را برای دستیابی به یک هدف واحد بسیج کنند. siasatema.ir))

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با کلید واژگان اقدامات متقابل، دفاع مشروع، وزارت امور خارجه

فصل چهارم :بررسی مقایسه ای شکل گیری جامعه شبکه ای در تونس ومصر

بررسی مقایسه ای جامعه شبکه ای درتونس و مصر
اگر تعداد کاربران مصر را با تونس مقایسه (جدول 1-2)کنیم می بینم که تونس از لحاظ بستر های اینترنت بسیار قوی تر می باشد پس چه عاملی سبب شد که روند به کار گیری از این شبکه ها در مصر عکس روند در تونس باشد، در تونس ما شاهدیم به سبب طلب رشوه، توهین و توقیف چرخ دستی یک جوان تونسی به نام بوعزیزی در تاریخ 17 دسامبر2010 توسط یک مامور پلیس زن، این جوان دست به خود سوزی مقابل ساختمان فرمانداری می زند. همان روز تصاویر خود سوزی بر روی شبکه های اجتماعی قرار می گیرد و فردای آن روز دوستان و همه کسانی که این حوادث را در شهر سیدی بوزید مشاهده کرده بودند در جلوی فرمانداری شهر تجمع کردند و تصاویر و فیلم های برخورد ماموران با مردم در شبکه اجتماعی منعکس شد. یعنی در واقع در تونس اتفاق و حادثه روی داد و بعد شبکه های اجتماعی در انعکاس و بسیج مردم فعال شدند ولی در مصر شاهدیم که این شبکه اجتماعی هستند که به ابزاری در دست مخالفان تبدیل می شوندکه به تبلیغ تجمع در میدان التحریر بپردازند. شواهدی که از شکل گیری و گسترش حوزه عمومی بر اثر رسانه های جدید در پیش، حین و پس از انقلاب مصر وجود دارد. بخش اعظم محتوای تولید شده توسط انقلابیون مصری با استفاده از رسانه اجتماعی از قبیل فیس بوک، پورتال به اشتراک گذاری ویدئوی یوتیوب، توییتر، و خدمات پیام کوتاه یا پیام دهی متنی ارسال و پخش می شد. این رسانه ها امکان ارتباط همتراز بین کاربران را فراهم می کردند و آنها می توانستند به هم متصل شوند.(شفیعی،ابراهیم نیا،عروجی،1391)
بنابراین کاربران می توانستند ایده ها و تصاویر خود را به شمار کثیری از مردم منتقل کنند. اما عاملی که روند را معکوس کرد می توان یک عامل هویت عربی و اسلامی را هم برشمرد به سبب هویت عربی منطقه اتفاقی که در تونس افتاد و بعد از آن بیشتر توسط شبکه های مجازی منتشر ، باز نشر و مورد حمایت قرار گرفت سبب تاثیر گذاری بر قشر تحصیلکرده مصری شد دومین عامل را می توان آشکارگی بر شمرد، آشکارگی که رسانه های مجازی سبب آن شدند یعنی رسانه های مجازی با نمایش صحنه های خشونت نیروی های سرکوب گر به ابزاری تبدیل شدند که قدرت سرکوب از حکومت گرفته شد زیرا دیگر حکومت نمی توانست به سانسور بپردازد.

در این تحولات معترضان مصری ویدئوهای پردازش نشده ای را از بیرحمی و وحشیگری پلیس به یوتیوب و دیگر سایتهای به اشتراک گذاری ویدئو انتقال می دادند. و در طول مدت انسداد اینترنت، در حالی که روزنامه نگاران حرفه ای برای آنکه صدایشان را به بیرون برسانند در حال مبارزه بودند، معترضین خیابانی از خطوط زمینی برای فراخوان حامیان استفاده کردند. این حامیان گزارشهای

دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید