یکی از ارزون ترین، عادی ترین و دم دست ترین تفریحا و سرگرمیامون ایرونیا تماشای فیلم و سریاله. اهل سینما رفتن هم که نباشیم (سعی کنیم که باشیم!) به لطف همه گیر شدن اینترنت پرسرعت و افزایش تولید سریالای تلویزیونی و مؤسسات نمایش خونگی، انبوه ، زمینه خوبی واسه سرگرمی ما جفت و جور کردن.

درسته که مثل بیشتر موارد مثل، فزونی گزینه ها انتخاب رو سخت می کنه. کدوم برنامه تلویزیون ارزش دیدن داره؟ «شهرزاد» یا «عاشقانه»؟ ترس و هیجان «احضارِ» جیمز وان به کام مون خوش میاد یا دلهره و تعلیق «درخششِ» کوبریک؟! وقتی چیز خیلی از ژانر و زیرژانر نمی دونیم، چه جوری بفهیم فیلم یا سریالی باب سلیقه ی ماست یا نه؟ مناسب تماشای خانوداگی هستن؟ تماشای شون واسه بچه ها بد نیس؟!

انتخاب طبق امتیاز کاربران

شاید پیش اومده باشه که به خاطر تعریف و تشکرای بی معطلی ی یک دوست، فیلمی رو تماشا کرده باشین و پس از پایان نسبت به قوه ی قضاوت دوست تون دچار دودلی شده باشین! ؛ شاهکار قرن هم که باشه ممکنه با سلیقه ی ما جور درنیاید. به همین سادگی! این جاست که دانستن نظر بقیه به ما در انتخاب فیلم کمک می کنه. گرچه افراد مختلف سلیقهای مختلفی دارن ولی وقتی پای نظرسنجی در بین باشه، در تعداد بالا میشه روی نظر آدما حساب کرد. فضایی که نظرات زیاد و جورواجور افراد مختلف (منتقد و غیرمنتقد) رو در اختیارمون بذاره نعمت بزرگیه! اونم نظر هم وطنان مون رو که شاید نگرانیا و پس زمینه های ذهنی مشترکی داریم.

«قصه ی خاصی نداشت ولی مُردم از خنده»، «پایان بازش رو خیلی پسند کردم!»، «بازیا افتضاح بود» و نظرات مثل دیگر در تعداد بالا ملاک مناسبی واسه تصمیم گیری درباره اینه که فیلم یا سریالی باب سلیقه ی «شما» هست یا نه! حوصله ی خوندن نظرات رو هم که نداشته باشین، می تونین چکیده شون رو در تعداد ستارهای کوچولوی روشن مقابل هر عنوان ببینین. که به وسیله تعداد خیلی از کاربران ثبت شده و میشه دید می تونه ملاک ساده ی خوبی واسه انتخاب فیلم باشه. سایتا و مجلات بسیاری امکان امتیازدهی به فیلما و سریالا رو جفت و جور کردن. اما نکته مهم اعتبار منبع دلخواه و تعداد رأی دهندگان به هر عنوانه. در مقابل هفتی که میانگین امتیاز ۳۰۰ کاربره، بهتره دل مون رو به متوسط امتیاز نه از دهِ پنج-شش کاربر خوش نکنیم.

خوانش نقدهای جورواجور

از سلیقه که بگذریم، ارزش محتوا و ساختار فیلما و سریالا هم اهمیت کمی نداره. با داستانی پیچیده سروکار داریم یا قصه ای سرراست؟ کارگردان کارش رو چقدر خوب انجام داده؟ بازیا چطوره؟ داستان و فیلم نامه محکم و ساختارمنده یا سست و پر از سوراخ؟ این موارد ی فیلم ورداری، طراحی صحنه و لباس، موسیقی، تهیه، جلوهای ویژه و دیگر عناصر فیلم سازی موضوع نقد فیلمه. در این مورد هم اگه نقدهای بیشتری در اختیار داشته باشیم بهتره. منتقد هم آدمه؛ شاید ارادت نسبت به کارگردان مورد علاقه اش باعث شه عیبا رو نبیند. یکی ندیده نقد می کنه، یکی اون قدر تماشا می کنه که که نسبت به فیلم تعصب پیدا می کنه! پس وقتی نقدهای زیاد و متنوعی در دسترس مون باشه بهتر می تونیم درباره درستی نظرها قضاوت کنیم. مجله ها و سایتای مختلفی به ارائه نقد فیلم می پرازن یک منبع خوب و حرفه ای انتخاب کنین که نقدهای متنوعی ازجمله نقد محتوا، نقد فنی و … داشته باشه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چه جوری بهترین همسر دنیا باشیم 

باخبر شدن از اخبار جذاب و معتبر هنرمندان

واسه خیلیا نام بازیگر و کارگردان موردعلاقه شون واسه تماشای فیلم یا سریالی خاص کافیه. پس پیوسته به دنبال اخبار و حواشی مربوط به بازیگر موردعلاقه شون هستن. اینکه در دنیای سلبریتیا «کی چی گفت، چی کار کرد، چی پوشید؟» واسه خیلیا جذابه. پیگیری این اخبار، اگه وقتش رو دارین درسته که اشکالی نداره. اما در بخش ی اخبار هنرمندان و آدم معروفا بازار شایعه داغه. پس مهمه که به منبع قابل اطمینانی مراجعه کنین.

مسئله قابل توجه دیگر اینه که جدا از اینکه نام کارگردان، بازیگرها و دیگر دست اندرکاران بعضی اخبار جذاب هم به خودی خود دلیلی واسه تماشای فیلم یا سریال هستن. اینکه رامبد جوون فیلمی با بازی همسرش نگار جواهریان ساختهه به نام «نگار»، می تونه واسه خیلیا دلیل تماشای فیلم باشه. بازیگری که واسه نقشش ۲۵ کیلو وزن اضافه کرده، اولین فیلم پلان سکانس ایران، اولین فیلم هالیوودی یک کارگردان ایرونی، کسب بیشترین جوایز اِمی، دریافت بیشترین جوایز در شبِ حافظ، بردن اسکار و بسیاری اخبار مثل می تونن دلیلی واسه تماشای فیلما یا سریالا باشن. پس بهتره پیگیر این اخبار باشین و منبع قابل اطمینان و به روزی واسه این کار داشته باشین.

اطلاعاتی درباره فیلم که قبل از دیدن اون باید بدونین

نکته دیگری که در انتخاب فیلم یا سریال مهمه، شرایط تماشای اینه. موضوع درجه بندی فیلما و اجناس تصویری در ایران خیلی جایی نداره. اگه عنوان می شه فیلمی مثلا واسه زیر ۱۶سالها مناسب نیس، معلوم نیس به خاطر محتوای خشونت آمیزه یا کلام نامناسب یا موارد دیگر. همیشه نمیشه بچه ها رو به بقیه سپرد یا خواب شون کرد و با خیال راحت فیلم تماشا کرد. دانستن اینکه با چه جور محتوایی سروکار داریم خیال مون رو راحت می کنه. با دانستن اینکه اگه کودک مون در بین بازی با اسباب بازی هاش نگاهی دزدکی هم به به تلویزیون بندازه، چیزی نمی بینه که نشه با یکی دو جمله رفع ورجوعش کرد، با آرامش و بدون اینکه انگشت مون رو دور دکمه فوروارد یا عوض کردن کانال آماده باش نگه داریم، فیلم مون رو تماشا می کنیم.

آرامش

واسه خیلی از جوون ترها هم مهمه که بدونن می شه فیلم یا سریالی رو در کنار پدر، مادر، خواهر یا برادر تماشا کرد. این مسئله به ویژه به خاطر شرایط شرعی و فرهنگی جامعه ی ما اهمیت ویژه ای داره. در شرایطی که روشی منظم و ساختاریافته واسه تشخیص اینجور مواردی وجود نداره، دسترسی به منبعی که نظرات افراد جورواجور رو دراین باره در اختیارمون بگذراد کمک شایانی واسه کسب آگاهی در این مورد می کنه.

با خیال راحت به تماشا بشینین

اینکه اولویت تون با چیه به خودتون بستگی داره. سلیقه یا محتوا و ساختار فرقی نمی کنه ولی بیشتر وقتا نمی تونین یکی رو بدون دیگری ملاک بذارین. وقتی به این نتیجه رسیدید که فیلمی باب میل تونه و ساختار قابل قبولی هم داره، نوبت به تعیین این مسئله که باید در خلوت خودتون فیلم رو تماشا کنین، می تونین یک تفریح خانوادگی داشته باشین یا در جمعی صمیمی سرگرم شید. در کنار اینا بهتره از اخبار هنرمندان و رخدادهای دنیای فیلم و سریال هم غافل نشید. اخبار و حاشیها ممکنه در تصمیم تون واسه انتخاب فیلم یا سریال مؤثر باشن.

دسته‌ها: آموزشی